Categorie: Labyrinths of life

1. Het Leger des Heils
   (Help je anderen en het milieu al met jouw kleren?)
2. Oxfam Novib
   (Meedoen? Zie hier wat jij kan doen)
3. Welke helden zouden hier nog meer vermeld moeten worden? Mail me je suggesties.

Het labyrint als symbool voor de levensweg, met veel wendingen en zonder doodlopende paden, dateert uit de Griekse oudheid. Voorlopers o.a. in de vorm van vruchtbaarheidssymbolen zijn te vinden als spiraalvormen op aardewerk in Nepal, Afghanistan en Oekraïne. Het Christendom heeft het labyrint een enorme populariteitsimpuls gegeven, door het in kerken op vloeren te leggen voor arme gelovigen, die een reis naar het heilige land niet konden betalen. Zij konden symbolisch de bedevaartstocht naar Jeruzalem in de eigen kerk op het labyrint lopen.

‘In den beginne was er chaos… alles in het heelal zat iets anders dwars.’
(Ovidius, Boek 1, 5-20)

‘Uit de chaos ontstaat de kosmos, de eerste metamorfose.’
(Ovidius, boek 1, 21-31)

‘Het ontstaan van mensen op aarde’
(Ovidius, boek 1, 76-88)

Het volgende kunstwerk haakt zo aan op bovenstaande: ‘Een partner voor Ariadne, mensen die elkaar dwars zitten en de metamorfose die een zegen zou zijn.’

Het labyrint als symbool voor de levensweg, met veel wendingen en zonder doodlopende paden, dateert al uit de Griekse oudheid. De romeinse dichter Ovidius schreef rond het begin van onze jaartelling een serie van honderd dertig verhalen met als centraal thema de eeuwige verandering in de natuur. Ieder verhaal komt voort uit het vorige. Zo ontstaat ook deze serie LOL kunstwerken, waarin ieder schilderij een reactie ontvangt in de vorm van een keramiek beeld, waarop weer een volgend schilderij ontstaat. Ovidius maakte van de Griekse goden menselijke helden met een soort filosofisch moraal in elk verhaal. De schilderijen van de LOL-serie zijn allemaal opgedragen aan hedendaagse ‘helden’; organisaties die tegen alle obstakels in zich inzetten voor de duurzaamheidsdoelstellingen van de Verenigde Naties. Zij zorgen voor het urgente optimisme dat we onze planeet leefbaar houden voor zoveel mogelijk levende wezen en de generaties na ons.

‘Geen enkel ding in dit heelal, geloof me, gaat teloor,
maar alles wisselt en vernieuwt.
Men spreekt van een geboorte als er iets anders aanvangt dan er was,
en sterven is ophouden met hetzelfde zijn.
En toch, het grote geheel blijft wel bestaan, al schuift er nog zoveel van hier naar daar.’
(Ovidius, Boek 15, 254)

‘Ons eigen mensenlichaam is ook almaar rusteloos aan het veranderen.
Wat wij geweest zijn, wat wij nu zijn,
zullen wij morgen niet meer zijn.
Er was een tijd, waarin wij
als zaad, als eerste hoop op leven, in de moederbuik hebben gewoond, een kunstwerk in de handen der natuur;
die heeft ons in dat zwanger moederbinnenste niet willen
beknellen, maar uit huis gejaagd, de wijde wereld in…’
(Ovidius, boek 15, 214)

… encourages us to embrace the unknown and to trust our abilitiy to face the challenges and opportunities that we encounter. Whilst we navigate through the labyrinths of life, we sometimes come across unexpected turns that make us feel lost or impatient. The path of a labyrinth are like a life journey and it is up to us to discover beauty and meaning in it.