Auteur: ALURA

Een zee vol druppels, tranen van ontlading, vreugde of verdriet… Ariadne had volgens de mythologie niet al te beste ervaringen met mannen. Haar vader offerde de kinderen van zijn vijand, Theseus nam haar mee vanaf Kreta maar liet haar achter op Naxos, waar ze in de handen viel van Bacchus, de god van de wijn. Luchtigheid, overvloed en feesten waren zijn ding. Dit werk is geïnspireerd op het moment dat Ariadne genoeg heeft van het teveel van al dat’goeds’.

Twee sterke stuurvrouwen kiezen het ruime sop, weg van Naxos, met hun e-foil zeilboot en de wind in hun zeilen.

Gendergelijkheid is er anno 2025 op terreinen en op verschillende plekken op aarde al bereikt. Er waait echter op veel plekken een zeer conservatieve politieke wind die bewegingsvrijheid van minderheden beperkt. Het verlangen naar de zee haal je niet uit iemand. Dat maakt dit werk passend bij duurzaam ontwikkeldoel nummer vijf.

Hoe handelt iemand als het overlevingsinstinct in werking gaat en donkere gedachten het gevoel beïnvloeden?

Op dit werk is een zachtaardige jonge minotaurus afgebeeld (half mens, half stier) die een blik werpt op zijn donkere boosaardige schaduw. Het werk is geschilderd in de tijd van de Black Lives Matter beweging en de excuses van onze koning voor het slavernij verleden. Mijn werkzaamheden in de jeugd- en gehandicaptenzorg lieten me kennis maken met de schrijnende situaties waar jongeren in verzeild kunnen raken. En daarbij de vraag of destructief gedrag aangeleerd is of het resultaat van de omstandigheden waarin iemand opgroeit.

Op de achtergrond is een nautilus schelp te zien, na verluid de basis voor het labyrint ontwerp. Het labyrint werd rond de middellandse zee en in het midden oosten gebruikt als verdedigingsconstructie in stadswallen (Babylon) en op Kreta volgens de mythe als gevangenis voor de volwassen en kinderen etende minotaurus. De minotaurus was de half broer van Ariadne en het onwettige kind van de koningin Pasiphae en een stier. De boze schoonmoeder van Koning Minos, Europa, heeft de stier met verleidingsinstructie kado gegeven. Een fantastisch verhaal dat symbool staat voor een zwart schaap in de familie en de inspanningen om deze het leven onmogelijk te maken.

Kwaliteitsonderwijs is essentieel voor een positief en realistisch zelfbeeld en om te kunnen kiezen voor liefdevol gedrag als uitgangspunt. Dat maakt dit werk passend bij duurzaam ontwikkeldoel nummer vier.

Schoon water is van levensbelang.

Op dit werk is een verzonken labyrint afgebeeld waaruit een jonge vrouw een labyrintvis volgt. Beiden ontstijgen netten en labyrint. Deze unieke vis zit zo in elkaar dat het in zuurstofarm water en onder moeilijke omstandigheden kan overleven. Net als mensen happen ze naar zuurstof boven water en slaan dat op in een labyrintvormig orgaan achter hun kieuwen, zodat ze onder water toch voldoende zuurstof hebben.

De labyrintvorm maakt gedoseerde toediening van zuurstof mogelijk en dient als een opslagbuffer. Het regelt de match tussen beperkt aanwezige zuurstof met zijn eigen zuurstofbehoefte over een tijdsspanne.

Leven in het water wordt vervuild door microplastics uit o.a. onze kleding in het afvalwater van onze wasmachines en plastic vervuiling op zee. Gelukkig beseffen we dat en wordt er gewerkt aan oplossingen.

Als dank voor mijn steun aan een stichting die vrouwen in Tanzania ondersteunt ontving ik ooit een ‘vingerlabyrint’ gebaseerd op het labyrint in de kerk van Chatres (Frankrijk). Het onderzoek naar de symboliek van het labyrint bracht me terug in de tijd en bij het mythische verhaal van het paleis van Knossos (Kreta) en de Griekse Koning Minos, die een minotaurus (half mens half stier) in een ondergronds labyrint opsloot en hem voerde met de kinderen van zijn vijanden in Athene. De mooie Theseus besloot op een dag vanuit Athene naar Kreta te gaan om de minotaurus in het labyrint te doden en een eind te maken aan het offeren van de kinderen. Hij werd daarbij geholpen door Ariadne, een dochter van koning Minos, die hem een dolk en goud draad meegaf om zijn weg terug uit het labyrint te vinden.

Op dit werk is een moderne en zachtaardige Theseus afgebeeld in de stad New York. Met verwijzingen naar het kapitalistische systeem als labyrint en de stier van Wallstreet als symbool van financieel optimisme en rijkdom.Tevens de stad waar de verenigde naties kantoor houden en er aan wereldvrede gewerkt wordt. Het gehele beeld herinnert ook de bed-in actie van John Lennon en Yoko Ono (in 1969) die in 2018 ook New York gehouden werd.

Vrede, justitie en sterke publieke diensten worden alleen bereikt als liefde ook op het werk meeweegt in beslissingen. Dat maakt dit werk passend bij duurzaam ontwikkeldoel nummer zestien.